WK vanuit Zuid-Afrika

Door Marije Stekelenburg vanuit Zuid-Afrika.
Marije heeft in januari 2009 Leidsche Rijn voor 2,5 jaar verlaten en vertelt ons (bijna) wekelijks over haar leven in Vinex  Kaapstad.

Waarschijnlijk zijn de straten in Leidsche Rijn oranje gekleurd. De sfeer zit er hier ook aardig in. Auto’s worden gesierd door vlaggetjes, je ziet ze van alle landen van de wereld. Om de buitenspiegels van de auto’s heeft men hoesjes met de vlag van het land naar keuze. Alleen zijn ze de Nederlandse vlag vergeten, dus die heb ik maar zelf gemaakt voor Maarten zijn auto. De grote toeters, de “vuvuzela’s”, hoor je steeds vaker en inmiddels hebben mijn kinderen de techniek van het blazen op zo een ding ook eigen gemaakt. Kan ik persoonlijk wat minder waarderen, want die dingen maken een herrie! Maar het is begonnen! De World Cup in Zuid Afrika is begonnen en ik hoop dat de “Bafana Bafana” jongens (het Zuid Afrikaanse team) het ver schoppen.

Het is raar, want veel mensen die hier tijdelijk wonen en dus een andere nationaliteit hebben, blijven niet hier voor het WK. Ze gaan terug naar hun eigen land om het vanuit daar te volgen. Je zou toch denken dat dit dè plek is om te zijn op dit moment. Wij blijven dan ook. Al zullen we het meeste op televisie moeten volgen, want de stadions liggen erg ver uit elkaar. Er is ook nog steeds veel te doen over eventuele onveiligheid en de lokale mensen houden hun hart vast. Ik geloof dat het allemaal wel mee zal vallen. Als Zuid Afrika toch voor eens positief in beeld kan komen, is het nu wel. Ik hoop dat ze dat visite kaartje af kunnen geven!

Ondertussen gaat alles zijn gangetje. De kinderen hebben gedurende de hele WK vakantie en zijn alle drie met een prachtig rapport naar huis gestuurd. Wat een trotse moeder ben ik zeg! Puk, de jongste, zit in haar “onhandelbare” fase. Maar goed, daar zit ze eigenlijk al jaren in. Sterre is rustiger geworden en eindelijk volledig gesetteld en Manoek blijft maar groeien en ontwikkelt een hele brede interesse in de wereld. En ik pas trouwens ook zijn schoenen! Tegenwoordig racen ze door de keuken op hun “J-Board”. Een soort skate board, maar dan net weer even anders. Ze blijven maar nieuwe dingen verzinnen. Ik heb er op gestaan, maar kan er niks van. Maarten oefent ook regelmatig. Ja, het kan toch niet zo zijn dat de kinderen iets kunnen wat hij niet kan!?!

De winter is hier weer begonnen en dus gaat de haard weer elke avond aan. Het is koud en vochtig in huis, de was wil niet meer drogen en de kleding die uit de kasten komt is klam. Ach, het heeft allemaal zijn charme. Tussen de vele regenachtige dagen zit zo nu en dan een prachtige zonnige dag. Al blijft het dan koud, het maakt me wel vrolijker, die zon en voor de kinderen is het dan heerlijk buitenspelen. We zijn al over de helft van ons verblijf hier, wat gaat de tijd snel! Volgend jaar rond deze tijd zijn we, naar verwachting, druk bezig met de grote oversteek terug. Ik kan er niet naar uitkijken, al dat geregel. Ik kan wel uitkijken naar familie, vrienden en ons huis.

We gaan ons eerst maar richten op het WK! Ik teken voor een finale tussen Zuid Afrika en Nederland!!!

HUP HOLLAND HUP!