Valentijn in de brandende zon!

En al helemaal niet dat van Maarten. We zijn al een tijdje samen en hoe onromantisch het ook klinkt, op een gegeven moment laat je dat soort dingen maar achterwege. Het zit wel goed tussen ons en als ik eerlijk moet zijn, kies ik toch liever voor dat onverwachte ontbijtje op bed, dan voor een, met voorbedachten rade, gestuurde kaart op Valentijnsdag. Komende Valentijnsdag zitten we waarschijnlijk op ons nieuwe terras, lekker op onze eigen meubelen, met een goede fles wijn en kijken we naar hoe de zon ondergaat achter de bergen. Ultiemer kan het Valentijnsgevoel niet zijn volgens mij!

Onze spullen zijn nog steeds onderweg. Op de 6e van februari komen ze aan in de haven van Kaapstad. We moeten dan nog wel een paar dagen wachten tot we ons nieuwe huis in kunnen. Ik kan echt niet wachten tot ik al mijn burgerlijkheid uit Leidsche Rijn weer bij me heb! Ik mis echt oprecht mijn spullen van IKEA en HEMA. Ik mis mijn eigen leuke dekbedhoezen, mijn eigen pannen, mijn eigen plastic bekers, mijn eigen foto’s en eigenlijk mis ik mijn eigen leven! Ik hoop dat mijn eigen leven een beetje bij me terugkomt met de komst van onze spullen. Ik heb er heel veel zin in een eigen plek te maken, met een leuk behangetje, een leuk kleurtje op de muur. Dan heb ik in ieder geval ook weer wat te doen! Want het klinkt allemaal wel heel spannend en bruisend misschien, maar de kinderen gaan ’s morgens naar school, Maarten gaat daarna naar zijn werk en wat ga ik dan doen? In het huis waar we nu zitten komt er drie keer per week een hulp (wat hier echt de normaalste zaak van de wereld is) dus met poetsen kan ik mijn tijd niet vullen! Ik vlucht ’s morgens het huis uit, wat is omringt door een muur en een hek. Dan ga ik maar weer een stukje (links) rijden, want veel oefenen is wel aan te raden! Hoewel mijn gedachtengang over het algemeen wel links te noemen is, valt dat links rijden echt niet mee. Vooral bij verkeerspleinen en rotondes moet ik echt nadenken. Op de één of andere vreemde manier ben je heel je oriëntatie kwijt. Gelukkig rijd ik in een automaat, anders had ik ook nog met links moeten schakelen. En bij het aangeven van mijn richting, gaat nog regelmatig de ruitenwisser aan. Die zitten namelijk ook andersom!

Na een stukje rijden ga ik een “echt” kopje koffie drinken, want hier in huis heb ik alleen maar oploskoffie… Na het kopje koffie loop ik graag een stukje over het strand of ik stap weer in de auto om weer wat te oefenen. Erg eenzaam tot nu toe.
Er is hier wel een kleine groep van Nederlanders, dus soms bel ik iemand met de vraag of zij ook zin hebben in een echt kopje koffie. Het is raar, want ik geniet er ook van dat ik eigenlijk niets te doen heb. Voor de bankrekening is al die vrije tijd echter niet optimaal, want elke dag kom ik weer met een nieuwe aankoop thuis… Ik zou bijna in de verleiding komen tòch een kaartje voor Valentijn te kopen, maar ik kan me gelukkig nog net bedwingen.

Volgende week even geen blog, want de dames van Leidscherijncentraal zijn op een welverdiende vakantie. Geniet ervan ladies!
En voor degenen die wel iets aan Valentijnsdag doen; veel plezier!

Tot over twee weken!