Tweet tweet tweet

Door Marije Stekelenburg vanuit Zuid-Afrika.
Marije heeft in januari 2009 Leidsche Rijn voor 2,5 jaar verlaten en vertelt ons (bijna) wekelijks over haar leven in Vinex Kaapstad.

Wat een super leuke manier om van mensen op de hoogte te blijven en om mensen in jouw wereld binnen te laten. Met mijn (nog) bescheiden lijst van mensen die me volgen, zie ik er dagelijks mensen bijkomen. Ook voeg ik regelmatig nieuwe mensen toe aan mijn lijstje. Maar eigenlijk is het leuker als ik meer gevolgd word, dan ik mensen volg. Snappen jullie het nog? In ieder geval, voor een ieder die het leuk vindt, mijn dagelijkse Zuid Afrikaanse beslommeringen zijn nu dus ook te volgen op Twitter.
Op het moment dat ik dit schrijf zit op een terras in de zon bij een tentje dat Dunes heet. Het is de enige strandtent in Hout Bay en het zit er bij mooi weer altijd afgeladen met mensen. Zojuist werd er een cappuccino voor mijn neus gezet, al zou ik ook wel een wijntje gelust hebben, maar dat terzijde. Het is jammer dat ik in het bezit ben van een prehistorische mobiele telefoon, anders had ik dit momentje zeker even op twitter gezet. Het eten bij Dunes is niet geweldig, maar de locatie is fenomenaal. Je kijkt er uit over de baai, ingesloten door twee bergen. De palmboom voor mijn neus wuift zachtjes heen en weer en op de achtergrond hoor ik het geruis van de zee. Ik mijmer wat en sluit af en toe mijn ogen even omdat het zonnetje zo heerlijk warm is. Ik vraag het me af, zou het er zielig uit zien? Een jonge vrouw, alleen op een terras, met pen en papier. Wat zullen de mensen aan de tafel naast me van me denken? Dat ik een “echte” schrijfster ben, of een journaliste, of misschien een recensent voor restaurants? Maar ja, op een cappuccino kan je geen recensie schrijven! En ik wist ook al lang dat ze hier niet de beste koffie hebben.
Na het grote WK feest is hier in Kaapstad de rust weer terug. Al het oranje is verdwenen en iedereen is hier weer over naar de orde van de dag. Hier en daar zie je nog een verdwaald vlaggetje en bij de kinderen blijft de WAKA WAKA Song van Shakira nog steeds populair. Ik moet eerlijk toegeven dat het wel een beetje katerig voelt dat de World Cup in South Africa tot de geschiedenis behoord. Maarten is voor de finale even met een vriend heen en weer naar Johannesburg gereden. Dat is te vergelijken met van Leidsche Rijn naar Zuid Frankrijk. Het heeft niet geholpen, oranje eeuwige tweede! Manoek was ontroostbaar. Op zijn prachtige zelfgemaakte lijstjes hield hij alles bij. Gelukkig had Maarten het verlies al verwerkt in de 13 uur durende terugreis.
Ondertussen zit ik te verbranden op het terras. En zo blijkt dat ik toch weer een hoop te kletsen heb in mijn eentje! Ik ga de rekening vragen en mij volgen hè, op twitter!
Tot snel!
(foto gemaakt door Alex Klusman)

Volg ons!
@Marije108
@LRCentraal