Mijn laatste dagen in Leidsche Rijn zijn geteld…

Door Marije Stekelenburg

We gingen binnen Leidsche Rijn, eigenlijk maar naar twee straten verderop, verhuizen. Grote vrachtwagens zijn daar dan ook niet aan te pas gekomen. En nu? Nu gaan we het pas echt goed aanpakken, want we vertrekken volgende week voor 2½ jaar naar Kaapstad, in Zuid Afrika…

De plek waar eerst wekelijks de verse bloemen stonden is volgebouwd met opgestapelde “uitdeeldoosjes” voor de kinderen en daar waar de verf nog maar net droog is, staan al weer nieuwe verhuisdozen. Overal ligt troep; visumaanvragen, inentingspapieren, verklaringen van goed gedrag, uitschrijvingen van school en ik zou nog wel honderd dingen kunnen noemen. Het is ambitieus, verhuizen naar een land waar je elf uur voor in een vliegtuig moet gaan zitten. Maar het is ook een groot avontuur en daar wil ik jullie graag een beetje van mee laten genieten via deze site. Het plan is om elke week een stukje te schrijven over mijn “Leidsche Rijn” in Zuid Afrika. Waar het leven er heel anders uit zal gaan zien, maar waar ook zoveel dingen gewoon hetzelfde zullen blijven. De kinderen moeten nog steeds naar en van school, de boodschappen moeten nog steeds worden gedaan en ja, ook het huis moet gewoon schoongemaakt worden.

Eerst deze laatste week maar eens doorkomen. Al begon die maandag uitermate goed met een massage bij de Massagepraktijk Utrecht van Jenneke Oskam.
Een verassing van Maarten, mijn man. Opeens vraag je je af waarom we onszelf dat niet wat vaker cadeau doen. Het kost je een uurtje van de dag en je komt volledig ontspannen van die tafel af, echt heerlijk!
Naar het schijnt word ik vrijdag naar “HuidZinnig” gestuurd voor een beauty behandeling… Maar dat mag ik natuurlijk officieel helemaal nog niet weten. Ik laat me tussen alle drukte door de komende dagen maar een beetje verwennen. Al komt de orde van de dag daarna wel weer hard aan.
Verder met regelen, spullen uitzoeken die mee moeten, spullen uitzoeken die moeten worden opgeslagen en oh ja, ik moet af en toe ook nog een leuke moeder zijn voor onze drie kinderen. Al schiet het laatste er wel eens bij in…

Nog niks om jaloers op te worden dus. Straks als we er eenmaal zitten begint hopelijk het grote genieten! Volgende week zet ik de verse bloemen weer neer, in mijn “nieuwe thuis” in Hout bay, Cape Town.

Tot dan!