De omgekeerde wereld

Door Marije Stekelenburg vanuit Zuid-Afrika.
Marije heeft in januari 2009 Leidsche Rijn voor 2,5 jaar verlaten en vertelt ons (bijna) wekelijks over haar leven in Vinex  Kaapstad.

Sta er twee weken alleen voor. Wie had dat ooit gedacht van Marije? In haar eentje met drie kids in een ander deel van de wereld. Ik had het nooit gezocht achter mezelf. Maarten zit in Frankrijk en reist daarna voor een paar dagen door naar Nederland. Dat maakt me jaloers! Hij ziet alle mensen weer even, heerlijk lijkt me dat. Ik mag niet klagen hoor, want over een maand komen we met zijn allen een week naar Nederland. Maar goed, alleen in Afrika dus, een hele nieuwe ervaring. Voordat Maarten vertrok hebben we voor de zekerheid nog even de route naar de dokter en het ziekenhuis gereden. Ik vind vooral de nachten spannend. Het is hier verschrikkelijk donker en de wegen zijn niet verlicht. Voordat ik naar bed ga controleer ik wel tien keer of alle deuren goed op slot zijn en laat ik alle buitenverlichting aan. De avonden zijn ook kort, want twee uur nadat de kinderen in bed liggen, kruip ik er bij. Ja, ze slapen alle drie (!) bij mij in bed! We hebben volgens mij, als enige huis op dit estate, geen alarm. Ik kan niet zo goed inschatten of een alarm nou echt nodig is, maar het zou misschien voor mijn gevoel wel schelen. Ik heb het nummer van de beveiliging onder een snelkeuze toets zitten in mijn telefoon, voor wat dat waard is. Ach, als Maarten dit zou lezen, zou hij weer vinden dat ik me aanstel... Maar goed, ik ben immers ook geen grote kerel van bijna twee meter!
Mijn vijfendertigste levensjaar heb ik dus zonder mijn man en Nederlandse vrienden ingeluid in Zuid Afrika met Zuid Afrikaanse vrienden. Dit keer niet in de zon, maar onder een bewolkte lucht, met hier en daar een spatje en een drupje. De natte maanden gaan beginnen!

Dat is wel even wat anders dan al het lekkere weer wat we hier hebben gehad. De Kaapse winter staat voor de deur en die ziet er niet gezellig uit! De lucht trekt vaak dicht en dan is het dal bedekt met een wolkendeken. De toppen van de bergen zijn dan niet meer zichtbaar. Winters bestaan uit regen, heel veel regen. Dagen achter elkaar, nachten lang. Ik dacht, als nuchtere Nederlandse, dat ik wel wat regen gewend was, maar hier regent het toch anders. Bijkomend nadeel is dat de huizen hier nauwelijks geïsoleerd zijn waardoor het in huis waait als het buiten waait. Van dubbel glas hebben ze hier nog nooit gehoord en als het waait lijkt het of het dak van het huis wordt getild. Alle huizen worden hier “enkelsteens” gebouwd en jullie begrijpen dat het dak ook niet geïsoleerd is. Als het regent kunnen we elkaar in huis niet meer verstaan. Net alsof je in een tent zit. Door de waanzinnige hoeveelheid water die er valt, is het huis vochtig en klam en door het gebrek aan goede verwarming is het moeilijk het vocht uit het huis te krijgen. Door de regen hebben we ook de eerste nadelen van het huis leren kennen. Regelmatig zetten we hier en daar wat emmertjes neer om water op te vangen dat via het dak naar binnen lekt. En de garage? Die staat na een heftige bui tot de helft vol met water. Dat is niet zo prettig, want de droger staat daar en een groot gedeelte van onze meubelen. Dweilen met de kraan open heeft weer een heel nieuwe betekenis gekregen voor mij. De dagen worden ook korter hier. Het is vroeg donker en laat licht. Als ik nu ’s avonds Skype met mijn ouders ben ik jaloers op het daglicht wat ik dan nog zie via mijn beeldschermpje. De avonden krijgen wel weer een andere invulling. De gin tonic is te koud geworden om te drinken in de Kaapse winter. Ik kruip nu regelmatig met een fleece deken, een boek en een glaasje port bij de openhaard, ach alles heeft zijn charme!

Kan niet wachten Maarten straks weer in mijn armen te sluiten!
En Leidsche Rijners houd vol hè!?! De 28ste van juni ben ik er weer even hoor! Tot snel!