De 'WC' loting in Cape Town

Door Marije Stekelenburg vanuit Zuid-Afrika.
Marije heeft in januari 2009 Leidsche Rijn voor 2,5 jaar verlaten en vertelt ons over haar leven in Vinex  Kaapstad.

Opeens krijgt Manoek voetballes van Ronald de Boer en Aron Winter, plotseling maakt de NOS een filmpje over een project waar ik voor werk, Bafana Kids en opeens zit ik gezellig met mijn oude buurman uit Vinkeveen, hier in mijn tuin een wijntje te drinken. Het lijkt alsof plotseling alles mogelijk is. En dat vanwege de World Cup loting van 2010! Op deze manier word zelfs ik een liefhebber van sport.
Voetbal en Kaapstad is natuurlijk een hot item. Al is het voetbal hier lang niet zo populair als in Europa. Voetbal is voornamelijk een “zwarte” sport. Ik houd er niet van om het zo te noemen, maar het is wel meteen duidelijk. Door vele Engelse invloeden, wordt er hier door de blanken voornamelijk cricket en rugby beoefend. Voetbal is de sport van de donkere mensen. Een kaartje voor een wedstrijd van Ajax Cape Town kost een slordige 5 Euro. Als je dat vergelijkt met een kaartje voor Ajax Amsterdam… Maar het kan ook niet anders, de tribunes zouden nog leger zijn als de prijzen van de kaarten hoger zouden zijn.

Mijn zoon speelt geen voetbal hier. In plaats van dat hij op zaterdag met UVV uit speelt tegen VV Maarssen, speelt hij nu met zijn cricket team uit in Fish Hoek. Wat een wereld van verschil! Elke keer krijg ik een briefje mee van school of hij voor de komende week “geselecteerd” is voor de wedstrijd. Winnen is hier zeker geen vies woord, presteren ook niet. Manoek draagt keurig zijn tenue. Een witte polo, een witte korte broek, zijn colbert en zijn pet van school. Verschil moet er zijn!
Sterre zit niet meer op turnen, ze zit nu op een paard. Elke zaterdagochtend om 8.15 uur heeft ze anderhalf uur les. Ze doet dat samen met een vriendinnetje en als ik dat kleine meisje op dat paard zie zitten houd ik mijn hart vast. Maar ze houdt hem in bedwang, stuurt hem de goede kant op en is er (gelukkig) nog nooit afgevallen. Sterre vindt het prachtig!
Puk zit hier, onder andere, op zwemles. Dat vonden we wel zo veilig, omdat we een enorm zwembad in de tuin hebben liggen. We wonen, denk ik, in het kleinste huis op het estate, maar hebben wel het grootste zwembad. Kortom, Puk moet leren zwemmen! Dat is ook lachen… Zwemles bestaat hier uit een kwartier privé les. Aanvankelijk dacht ik; wat kan je een kind nou in vijftien minuten leren? Maar het werkt heel goed! Puk was in het begin bang en had geen enkel vertrouwen in haar juf. Dat heeft twee lessen geduurd. Nu is ze watervrij en gaat ze helemaal op haar juf af. De juf leert haar geen slag, ze leert haar te worstelen en boven te komen. En natuurlijk uiteindelijk om boven te blijven. Dat is gek! Nee, Puk zal bij haar eerste zwemdiploma, niet kunnen zeggen dat ze de “schoolslag” onder de knie heeft. Ze zal wel onder water kunnen zwemmen, kunnen drijven, dingen van de bodem kunnen pakken en zich als een dolfijntje door het water kunnen bewegen. Ik zit altijd te kijken bij haar lessen en regelmatig denk ik dat ze verzuipt, omdat ze te lang onder water blijft naar mijn zin. Puk daarentegen is vol zelfvertrouwen en zou nu het liefst zonder haar bandjes in ons grote bad springen. Daar wachten we nog maar even mee.

De zomer is hier verder in volle gang en dat is heerlijk. Na alle stress van de afgelopen maanden, doet de zon me enorm veel goed. We hebben veel aanloop gehad van goede vrienden en familie en dat is altijd heerlijk.

Ik weet, het is wat laat, maar ik wens een ieder in Leidsche Rijn een geweldig 2010. Inmiddels zitten we hier een jaar! Wat gaat de tijd snel. Nog anderhalf jaar te gaan, met hopelijk vele mooie, leuke en inspirerende blogs voor de boeg!

Oh ja, en de foto…
Die is van het nieuwe stadion dat hier is gebouwd in Kaapstad, het “Green Point Stadion”. Ik had de eer daar foto’s te mogen maken. Als je goed kijkt, zie je dat de lijnen nog niet eens op het veld staan!

Tot snel!