De Kaapse zomer

Door Marije Stekelenburg vanuit Zuid-Afrika.
Marije heeft in januari 2009 Leidsche Rijn voor 2,5 jaar verlaten en vertelt ons over haar leven in Vinex  Kaapstad.

“Het lijf”, daar zijn de meeste vrouwen natuurlijk uitermate kritisch over. En ik moet eerlijk bekennen dat ik al vele zomers heb gedacht; volgend jaar trek ik gewoon een badpak aan in plaats van die kleine bikini. Niet dat ik in Nederland zo vaak op het strand lag, maar hier ontkom je er bijna niet aan. Ik vind eigenlijk dat mijn lijf het niet meer toe laat. Maar in een badpak word je nou eenmaal niet bruin en dus lig ik ook in deze Kaapse zomer in mijn bikini op het strand. Echter, de irritatie blijft In een bikini moet ik nadenken over hoe ik zit en over hoe ik beweeg. In een badpak gaat dat allemaal toch een stuk makkelijker. Ik kijk ook te veel naar de andere vrouwen om me heen denk ik. Van die mooie strakke lijven, terwijl ze gemiddeld toch ook gewoon 2,3 kinderen hebben gekregen. Waar is het bij mij misgegaan? Nou goed, zolang ik keurig op mijn rug blijf liggen op mijn handdoekje, moet het er wel redelijk uitzien in een bikini… Toch?

De Kaapse zomer brengt ook vele mooie en leuke dingen! Ik kan dagen aan mijn zwembad liggen. Lekker in het zonnetje, met een boekje of met een Nederlands tijdschrift. Die tijdschriften staan altijd bovenaan mijn verlanglijstje als we mensen over krijgen. In de stralende zon de LINDA lezen, wat een genot!
De zomerconcerten zijn ook echt een aanrader. We wonen hier vlakbij Kirstenbosch, een van de grootste botanische tuinen ter wereld. Ik heb nog nooit door de tuinen gelopen, maar ben er wel een paar keer geweest om een concert bij te wonen. Je zit dan op je picknick kleedje op het gras. Mandje mee met eten en wijn en de muziek begint. Je hebt er een adembenemend uitzicht over een deel van Kaapstad en omdat de concerten laat in de middag beginnen, pak je nog een mooi avond zonnetje mee. Wat een leven! Het laatste concert wat ik bijwoonde was een klein concert van Stef Bos. Het was niet in de botanische tuinen, maar in de wijnlanden, in Stellenbosch. Ook weer zo een locatie, waarvan je denkt, het kan toch bijna niet bestaan! Je rijdt tussen de wijnranken door, op een onverharde weg, naar een prachtig gebouw. In dat gebouw is een zaaltje waar, ik denk, maximaal 500 mensen in kunnen. En dan loopt daar opeens Stef Bos door de zaal, met accordeon, zingend, lachend, pratend. Ik ben een groot fan en eigenlijk nog niet eens zo lang. Wat een bijzondere ervaring! Fan en Corné (met streepje op de e!) dank voor mijn eerste kennismaking met zijn muziek en jullie hebben al die tijd gelijk gehad, hij maakt prachtige dingen.

Verder rommelen we wat aan. We zwemmen, maken huiswerk, werken, gaan naar school en ik rijd me nog steeds helemaal suf om de kinderen overal te halen en te brengen. Aan die Kaapse zomers kan ik dus wel wennen, ondanks die rottige bikini!
Al heb ik gehoord en gezien dat ik wel een hele mooie Leidsche Rijnse winter heb gemist.
Maar ik kom ook weer terug, dus reserveer die sneeuw maar vast voor mij in de winter van 2011!

Tot snel!